Hitte-onbestendig

Het is warm deze dagen. Heel warm.. Je hoort mij niet klagen, dat doe ik alleen over slecht weer; koud, regen, grauwe lucht, storm. Nee, over warmte wordt niet geklaagd. Die koester ik..

Maar als ik heel eerlijk ben verstop ik me nu het liefst binnen bij de airco. Buiten, in de brandende zon voelt het alsof ik niet kan nadenken, niet kan relativeren en ook aardig doen wordt een stukje lastiger. Raar he! Alsof alle anders zo normale processen in m’n lichaam onder een deken liggen. Een hele dikke, warme deken. Een stukje wandelen voelt als een kilometers lange hike. Even naar de supermarkt; een uitputtingsslag. En dan denk ik in de verte ons huis terug te zien, mét die geliefde airco; blijkt het een fata morgana.

Mijn autootje heeft geen airco. Dat is tijdens deze warme dagen echt wel een dingetje. Als ik er langer dan tien minuten inzit dan voel ik me net een geroosterde tomaat. Stiekem hoop ik elke keer toch weer dat er hier en daar wat wegsmelt, maar tot nu toe kom ik telkens tot de conclusie dat al m’n vetrolletjes er nog gewoon zitten als ik uitstap.

Het weer heeft dus vrij veel invloed op mijn gesteldheid. Stom eigenlijk, het woord ‘weer’. Ik denk dat ik wel weet waar het vandaan komt. ‘Het regent weer’, ‘jeetje, wéér vorst’, ‘ik moet m’n winterjas weer van zolder halen’.

Nu vraag ik me ineens ook af of Gerrit Hiemstra een transgender is, maar zijn transitie naar vrouw heeft teruggedraaid en hij nu weerman is.

Okee, volgens mij is het nu tijd om te stoppen met schrijven. Ik zal jullie mijn verdere hersenspinsels besparen. Lijkt me beter;-) Geniet er nog even van, want donderdag koelt het ‘weer’ af!

Groetjes Corina

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *